Etna Yanardağı Yürüyüşü

Yazan: Dr. Muazzez Özçelik. Raidlight Türkiye Takımı Sporcusu

Her şey aylar önce farklı bir yolculuk hayal etmekle başladı….

Muazzez-Etna-1 (1)

Bu kez seyahat için öyle bir yer seçmeliydim ki, gittiğim yerde hem bir dağ tırmanışı yapabilmeliydim hem de tarihin ışığında keşfetmenin keyfini yaşamalıydım. Yani bir taşla iki kuş vurabileceğim bir yer olmalıydı. Ancak dağlara giden arkadaşlarım fazlasıyla tırmanış odaklı, seyahati seven arkadaşlarım da dağ ortamından hayli  uzak olunca, bu seyahati tek kişilik planlamaya karar verdim. Neresi olabilir diye düşündüm taşındım. Ve bingooooo! İtalya ‘ nin özerk bölgesi olan Sicilya Adası’ndaki Etna Yanardağına karar verdim. Bu bölge hem tek başına seyahat edecek kadar güvenli, hem tek başına kış tırmanışı için uygun gibiydi. Al sana yeni bir macera.

Uçak biletimi aldıktan sonra uzunca bir süre Etna ‘ya gitme niyetimi ailem dahil hiç kimse ile paylaşmadım ki bana katılmak isteyenleri kırmak zorunda kalmayayım. Kararım karar, bu yolculuk tek kişilik olmalı. Tatlı bir heyecan vardı içimde. Sevgilisi ile gizli gizli buluşma planları yapan genç kızlar gibi ben de gizli gizli Etna ile ilgili araştırma yapmaya başladım. Kışın tek başına nasıl çıkılır, dağa nasıl ulaşılır, rotanın GPS verileri vs…

Ancak seyahat zamanı yaklaştıkça endişelerim artmaya başladı. 7 yıl aradan sonra bu kış döneminde, diz sakatlığım tekrar etmişti ve uygulanan proloterapi tedavisinın son seansı hemen seyahat öncesine denk geliyordu. Acaba bu aşamada tırmanışa gitmek iyileşme sürecindeki dizime zarar verir miydi, bana engel olur muydu kestiremedim. Bu yıl İznik Ultramaratonu 136 km lik parkurundan vazgeçen ben değil miydim ? Ama Etna ‘ya gitmeyi çok istiyordum. İlk kez tek başıma bir dağa tırmanmayı deneyecektim ve bu düşünce heyecanıma heyecan katıyordu.

Etna, Avrupa’nin en yüksek (3326m) aktif yanardağı. Birkaç yıl öncesinde zirveye kadar çıkmak mümkün olsa da, şimdilerde sadece 3000 m ‘ye çıkma izni var. Öğrendiğime göre, bölgede 25 Temmuz 2015 de Raidlight ‘ın da sponsorluğunda 64 km lik Etna Trail Maratonu düzenlenecek. Kim bilir belki Etna ile bir sonraki buluşmamız bu yarış için olabilir ama ben şimdilik dağa tırmanmayı tercih ettim.

Bir trail yarışı bile organize edildiğine göre, Etna ‘nın yaz tırmanışı muhtemelen kolay ve sorunsuzdur ancak kışın 3000 m yüksekliğinde şartların nasıl olacağını önceden kestirmek güç. Üstelik yazın çıkmadığınız bir dağa kış tırmanışı planlamak pek akıllıca sayılmaz.

Muazzez-Etna-1 (7)

Bence bu seyahatin en önemli aşaması Catanya şehrine ulaşmaktı. Zira yanardağın külleri zaman zaman havaalanının uçuşlara kapanmasına sebep olabiliyormuş. Şanslıydım çünkü uçakla inişimde bile zirve çok net görünüyordu.

Etna Manzaralı otelime yerleştikten sonra, yorgunluk kahvemi yudumlarken, tırmanış planım üzerinde biraz çalıştım. Hava durumu raporlarına göre 2 gün sonra yağış geliyordu ve elimi çabuk tutmalıydım. Ertesi gün hemen tırmanırsam hem iyi havayı yakalayabilirdim, hem de aynı zamanda dağcılık kurallarına göre 21 mart tan önce tırmandığım için, bu çıkış kış tırmanışı sayılacaktı.

Catanya ‘dan Etna bölgesine her gün sabah 8:15 gidiş-akşam 16:30 da dönüş tek otobüs seferi düzenleniyor. Planım, otobüsün son durağı olan Rifugio Sapienza (1900m)’dan itibaren hiç teleferik kullanmadan yükselmekti. Dönüş ise zamana bağlı olarak ya aynı şekilde yürüyerek ya da 2500m den aşağı teleferikle inmekti. Her şey yolunda giderse, akşam dönüş otobüsüne yetişecektim. En kötü senaryo ise otobüsü kaçırmak olurdu ki, bunun için de iki alternatif vardı. Ya en yakın yerleşim yerine (17km) yürüyecektim ya da taksi çağıracaktım. Zaten karanlığa kalma ihtimaline karşı kafa fenerim yanımda olacaktı. Bir taksicinin kartını da aldım mı, dönüşü de garantilemiş olurdum.

İnternetten Etna’nın sadece birkaç GPS nokta koordinatını bulabildim. Oysa bölgede ana krater dışında 250’ye yakın krater vardı ve kaç tanesine ulaşabileceğimi hiç bilmiyordum. Kraterler arasındaki mesafeyi kestiremiyordum.

Sabah erkenden otobüs terminalindeydim. Yolculuk yaklaşık 1 saat sürdü. Etna’nın şehre doğru devasa vadilerden akıttığı lavları hayretle izlerken, zamanın nasıl geçtiğini hiç anlamadım. Bölgeye ulaşır ulaşmaz biraz daha rahatladım çünkü oldukça ıssız bir dağ ortamı beklerken çok olmasa da hareketli bir kayak pisti ile karşılaştım. Kendi aracı ile gelenler az değildi. En azından ulaşım konusunda daha rahattım. Akşam geç kalsam bile, mutlaka geri dönen bir araca rastlarım diye düşündüm.

1.900m de Rifugio Sapienza (tırmanışın başlangıç noktası

Muazzez-Etna-1 (5)

Havanın da açık olması ile keyfim iyice yerine gelmişti ve malzemelerimi son kez kontrol ederek yürümeye başladım. Kayak pistini takip ederek 2 saatte sorunsuz   teleferiğin son noktası olan 2500m ye ulaştım. Tek problem, batonlarımı getirmediğimden, bazı yerlerde sert karda kayarak yükselmekte zorlanıyordum.

Hava biraz daha ısındığından ve mola vermeden yürüdüğümden olsa gerek, sert rüzgara rağmen üşümüyordum. Raidlight rüzgarlığımı ilk kez gerçek anlamda test ediyordum. Şaşırtıcı bir şekilde gore – tex montum kadar iyi koruyordu. Bu farkı şehir ortamında anlamam mümkün değildi çünkü bu kadar zorlayıcı şartlar yoktu.

2500m’deki teleferik istasyonuna geldiğimde kafede oturup kısa bir mola vermeye karar verdim. Eskiden olsa, hemen yürümeye devam ederdim, çünkü ne kadar kısa   sürede zirveye ulaşırsam, o kadar prestijli bir iş yaptığımı düşünecektim. Oysa zaman beni de törpülemişti ve yaşamdan keyif almayı öncelik sırasında üste taşımıştı. Hem kiminle yarışacaktım ki. Asıl olan zirveye ulaşmak değil mi, bunun için de yeterli zamanım vardı.

Muazzez-Etna-1 (6)

Kahvemi içerken Çinli bir kız öğrenci ile tanıştım. Cindy, bölgeye gezmeye gelmiş ve buraya kadar teleferikle ulaşmıştı. Bu rakımdaki dağ şartlarından habersiz olduğu için çok hazırlıksız görünüyordu. Üzerinde ince bir mont, ayaklarında yazlık spor ayakkabı, eldivensiz, beresiz vs. Zirveye çıkmayı çok istiyordu çünkü yanardağın görselliği bu yükseltide yeterli değildi. Bana katılıp katılamayacağını sordu. Dağcılık tecrübesi olmadığı için ona 15 dakika boyunca bu işin aslında göründüğü kadar kolay olmadığını anlatmaya çalıştım. Hava açık olsa da her an şartların değişebileceğini, yukarıda havanın daha da soğuk olacağını söyledim ancak pek ikna olmuş gibi görünmüyordu. Gelmeye karar verirse bana ağır bir sorumluluk yükleyeceğini biliyordum. Zira dağda birilerine yardım etme konusunda duyarsız kalamıyordum. Böyle durumlarda zirve yapmaktan vazgeçtiğim de olmuştu geçmişte. Off Cindy offf, sen nerden çıkıp beni buldun yahu.

Bundan sonrası biraz daha zor olacaktı. Eğim azalmış olsa da rüzgar şiddetini arttırmıştı ve artık takip edeceğim bir teleferik hattı yoktu. Çok uzakta tur kayakları ile ilerleyen 2-3 kişi görünüyordu. Belli ki onlar da zirveye gidiyorlardı. Bir süre onların gittiği yönü takip ettim. Cindy ise arkamdan yavaş yavaş geliyordu. Ona, açtığım izlerden gelmesini söylemiştim. İstasyondan çıkarken yedek malzemelerimden bere, eldiven ve Gore-tex montumu vermiştim. Ama hala neden bu sorumluluğu üstlendiğimi bilmiyordum. Hayır benimle gelemezsin demek daha doğruydu zira dağda demokrasi olmazdı. Üstelik biliyordum ki hiç tanımadığım bu kızın başına bir şey gelse tırmanışı yarıda kesecektim ve zirve yapamadan geri dönecektim. Ama artık bunların hiçbir önemi yoktu çünkü kayak pisti bile görünmüyordu ve dağda artık iki kişiydik.

Isınan hava ile yumuşamaya başlayan karda iz açmakta zorlanınca, karar değiştirerek  snow track aracının açtığı yoldan ilerlemeye karar verdim. Bu karar 15 dk fazladan yürümemize sebep oldu çünkü yolun 500m kadar solundan ilerliyorduk. Toplamda yürünecek mesafe uzamış olsa da ,böylesi her ikimiz için de daha güvenli olacaktı.Hava durumu tahminlerine göre öğleden sonra hava kötüleşmeye başlayabilirdi. En azından dönüş yolunda tipi başlarsa, snow track izleri daha geç kapanırdı. Yıllar bizleri gerçekten olgunlaştırıyormuş. Garmin fenix 2 saatim yanımda ve trackback özelliğini kullanarak geldiğim rotadan hatasız ve güvenli bir şekilde geri dönebilecekken, snow track araç yolundan gitmeyi tercih ettim. Eski risk alan Muazzez ‘den eser kalmamıştı. Şimdilerde güvenlik ve keyif ön plandaydı.

Muazzez-Etna-1 (9)

2.900m de snow track izleri sona erdi. Burası çıkışa izin verilen son noktaydı ancak Etna ‘nın nefesini hemen yanı başımda hissediyordum ve biraz daha yakınında olmak istiyordum.

Hedefe ulaşmama rağmen biraz daha yükselmek istedim. En azından karlı bölgeden çıkıp sıcak lav taşlarına dokunmak ve dünyanın merkezinden gelen enerjiyi hissetmek istiyordum. Cindy daha fazla gelecek durumda değildi. Buraya kadar gelmesi bile mucizeydi. Hem çok yorulmuştu, hem bundan sonrası için ayakkabısı uygun değildi.

Onu rüzgar almayan büyükçe bir lav taşının dibine oturttum. Termosta hala sıcak su vardı. Bir şeyler atıştırdıktan sonra ben biraz daha yükselmeye karar verdim. Hava hala açık olduğundan üşümeyeceğine  emin olarak ve kısa süre sonra yanına tekrar dönmek üzere ayrıldım.

3000 ‘lere ulaştığımda yanardağdan yükselen kükürtlü dumanlar biraz rahatsız etmeye başladı. İran Demaven Dağı (5672m ) zirvesine çıkanlar bu kokuyu iyi bilirler. İçine işler ve nefes almanı engeller. Ama o kükürtü içine çektikçe daha mutlu olursunuz. Bilirsin ki buraya gelme cesaretin, toplumun ortalama yaşam cesaretinden çok daha fazladır.

Burada tek başına olmak, hayata dair alternatifler olduğunu başkalarına anlatma yükümlülüğünü beraberinde taşır. Kaç kişi dünyaya buradan bakabilmiştir ki? Ama bilirsin; sen başardıysan, isteyen herkes başarabilir. Bunu anlatmalısın…. Kim bilir, yazdıklarını okuyan biri senin hayallerinin de ötesine geçmeye karar verebilir….Ne güzel olur ama değil mi?

Muazzez-Etna-1 (2)

İşte bu keyifle ben de Etna‘nın kara lav topraklarında 3100m ye kadar yükselip orada biraz soluklandım. Yasak olduğu için daha fazla gidemedim ama burada olmak bile muhteşemdi. Dumanların içinde kaybolmuş gibiydim.

Her zirve tırmanışında   olduğu gibi yerden aldığım birkaç hatıra taşı çantama koyup, dönüşe geçtim. Uzun zamandır böyle huzurlu hissetmemiştim.

Neyse ki hava koşulları çok bozulmadan ve tahmin ettiğim zamanda inişe geçtik. Cindy beni beklerken biraz toparlanmıştı ancak ıslanan ayakları üşümeye başlamıştı. Sohbet ederek dikkatini dağıtmaya çalıştım. Sonra aşağı indikçe iyice ısındık. Kayak pisti yeniden göründüğünde, bu işi sorunsuz tamamlamak üzere olduğumuz için derin bir oh çektim.

Nefes alan Etna yanardağının ana krateri

Muazzez-Etna-1 (3)

Snow track yolunun sonunda küçük bir krater olduğunu fark ettik. Yukarı çıkarken hem yakınından geçmemiştik, hem uzaktan sadece bir yükselti gibi görünüyordu. Bizim için güzel bir sürpriz oldu. Zamanımız yeterince vardı ve yolumuzun üstü olduğu için oraya da çıkmaya karar verdik. Kratere yaklaşınca kısa ancak çok dik bir mesafe olduğunu fark ettim.Neyse ki başkaları tarafından açılmış geniş front point izleri vardı. Yoksa kramponsuz çıkak imkansız olurdu. Buraya da çıkıp birkaç kare fotoğraftan sonra inişe geçtik.

Cindy ilk kez dağda olmanın ciddiyetini fark etti. Çıktığı yerden inmeye korkuyordu. Bense birkaç adım önde durmadan papağan gibi “Korkma devam et” diye tekrarlıyordum. Aşağı indiğinde ağlamaya başladı. Mutluluk gözyaşlarıydı bunlar. Başarmıştı.

Teleferik istasyonuna ulaştığımızda, saatimi kontrol ettim. Otobüs saatine kadar yürüyerek 1900m ye inecek zamanım vardı ancak Cındy gerçekten çok üşümüştü ve onu yalnız bırakmak istemedim. Madem bu işe soyundum, sonuna kadar yanında kalmalıydım. Böylece hiç vakit kaybetmeden teleferikle aşağı indik ve kendimizi sıcak bir çorba ile ödüllendirdik.

Cindy ‘nin inmesini beklerken. Korkma devam et, başarabilirsin….

Muazzez-Etna-1 (4)

Sonrası mı? Dağda 50 koruma faktörlü güneş kremi kullanmama rağmen, yüzümde oluşan birinci derece yanıklarla gülümsemeye çalışarak Sicilya ‘nın muhteşem yeşillikteki Taormina ve Sirakusa şehirlerini gezdim. Ama onların güzelliğini size anlatmayacağım. Anlatsam da kelimler yetmez zaten. Belki merak eder, kendi maceranızı yaşamaya karar verirsiniz. :) Ne dersiniz?

Muazzez-Etna-1 (8)

Tırmanışta Kullandığım  malzemeler: Raidlight Endurance Lady 14 sırt çantası, Raidliht Ultralight Rüzgarlık, Raidlight Trail Raider tayt ve Garmin Fenix2 saat. Malzeme sponsorlarım Raidlight Türkiye ve Garmin Türkiye ‘ye sonsuz teşekkürler.Sizlerle yine güvendeydim.

Latest Comments

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir